Theremin: Het instrument dat geluiden creëert uit het niets. Ooit gehoord van ethergolf energie? Nee? Dat is te vergeven, want het Elektronisch Congres in Moskou in 1921 is wat langer geleden. Daar introduceerde de natuurkundige Leon Theremin de etherische viool. De theremin, ook bekend als ethergolfinstrument, is een muziekinstrument uit 1920 dat contactloos wordt bespeeld en rechtstreeks tonen voortbrengt. De naam gaat terug naar zijn uitvinder, de Russische Lew Theremin. Het elektronische instrument produceert bijna sferische geluiden, die ook contactloos worden geproduceerd. Maar dit is precies waar een van de moeilijkheden ligt. Iedereen kan het in elke vorm "spelen", je hoeft immers "slechts" je handen of armen te bewegen. Twee antennes die uit een doos steken functioneren als sensoren die met veranderende geluiden reageren op verschillende afstanden. Als je echter niet zomaar willekeurig wilt handelen, maar de geluiden specifiek wilt aansturen, heb je veel oefening en ervaring nodig. Als gevolg daarvan hebben slechts enkele muzikanten het instrument onder de knie. Oude school natuurkunde.. https://youtu.be/K6KbEnGnymk
Fysica van de oude school … Vroeger ging men ervan uit dat een stof genaamd ether de gehele ruimte doordrong en dat lichtgolven evenals andere elektromagnetische golven, vergelijkbaar met geluidsgolven in de lucht, zich erin konden voortplanten. Elektrische en magnetische velden werden daarbij beschouwd als bijzondere toestanden van deze ether. Ether komt ook steeds weer voor in speculaties over vrije energie en Nikola Tesla – onderwerpen die wetenschappelijk omstreden zijn.Tegenwoordig weet men echter: licht en elektromagnetische golven verspreiden zich ook in het vacuüm zonder dat er een dragend medium nodig is. Concepten zoals “vrije energie” zijn tot nu toe niet wetenschappelijk bewezen. Toch is het interessant om een historische blik te werpen op de fysica van die tijd. In een “Grundriss der Physik” voor het voortgezet onderwijs en vakscholen uit 1929 staat: "Mechanica, thermodynamica en akoestiek gaan over materie. De fysica van de ether omvat de verschijnselen warmtestraling, optica en elektriciteit. Door aan te nemen dat de ether een fijne substantie is die alle materie en lege ruimte doordringt en de elektrische en magnetische krachten doorgeeft door de deeltjes ervan te koppelen, is het mogelijk de wetten van alle natuurkunde theoretisch voor te stellen als wetten van nabije actie, d.w.z. in een vorm zoals de mechanica die biedt, waarin de interactie van lichamen plaatsvindt door direct contact. We hebben het nog niet gehad over de bewegingstoestand van de ether. Bij de bepaling van de lichtsnelheid volgens Römer hebben we echter stilzwijgend aangenomen dat de ether in rust is, en bij de aardse bepaling hebben we ook stilzwijgend aangenomen dat de ether meebeweegt met de aarde. De overeenstemming van de resultaten kan niet verhullen dat hier sprake is van een fundamenteel verschil van mening, waarvan het effect misschien alleen niet groot genoeg is om te worden opgemerkt. Want als men bijvoorbeeld de snelheid van het geluid zou meten dat zich langs een spoorlijn voortplant, zou dat buiten de rijdende trein anders worden beoordeeld dan erbinnen. De vraag: "Is de ether in beweging of in rust?" is daarom van het grootste belang voor de uniformiteit en veiligheid van het natuurwetenschappelijk systeem.(uit: Grundriss der Physik door Karl Hahn, B. G. Te
